مهمان در برنامه فانوس تلویزیون معمار، پس از ۵ سال بازگشت طالبان به قدرت، مدیریت آنها را ترکیبی از موفقیت و شکست میداند.
امنیت را نسبت به ۵۰ سال گذشته بهتر ارزیابی میکند چون حکومت مرکزی قوی وجود دارد و جهان (بهجز پاکستان) از جنبشهای مخالف حمایت جدی نکرده.
اما انتقاد شدید دارد که طالبان به صدای مردم (حکومت فراگیر، قانون اساسی، حقوق زنان و بازگشایی مدارس) توجه نکردند و این باعث فاصله ملت-حکومت و انزوای بینالمللی شده است.
از نظر اقتصادی، کارهای زیرساختی و احیای کارخانهها را دستاورد بزرگی میداند که در ۱۰۰ سال گذشته سابقه نداشته، اما بدون آموزش و آزادیهای واقعی (اقتصادی، آموزشی، دفاعی) آزادی کامل محقق نشده.
آمریکا را مسئول خروج شتابزده و برنامههای شکستخورده در دوحه و کابل میداند و پاکستان را حامی قدیمی اما اکنون درگیر جنگ با طالبان (چون طالبان مستقل شده و روابط مستقیم با آمریکا، چین و روسیه برقرار کرده). آینده را بهبود روابط با آمریکا، تغییرات در سیستم طالبان (بدون نابودی کامل) و تقویت افغانستان در برابر تضعیف پاکستان پیشبینی میکند.
