ملی را نمیتوان راه حل نهایی بحران افغانستان دانست، اما میتوان آن را فرصتی برای آغاز گفتوگو ارزیابی کرد. موفقیت این فرصت به فراگیری، شفافیت، تداوم و تبدیل گفتار به اقدام عملی وابسته است. آینده افغانستان در گرو گفتمانی مسئولانه است که در آن صدای همه جریانها، اقوام، زنان، جوانان و نخبگان شنیده شود. بدون یک گفتگوی درونزا و فراگیر، هیچ ابتکار سیاسی قادر به شکستن بنبست کنونی نخواهد بود.
کلمات